اول تيموتيوس

فصل : 1 2 3 4 5 6

0:00
0:00

فصل   4

1  و لیکن روح صریحاً می‌گوید که، در زمان آخر بعضی از ایمان برگشته، به ارواح مُضِلّ و تعالیم شیاطین اِصغا خواهند نمود،
2  به ریاکاری دروغ‌گویان که ضمایر خود را داغ کرده‌اند؛
3  که از مزاوجت منع می‌کنند و حکم می‌نمایند به احتراز از خوراکهایی که خدا آفرید برای مؤمنین و عارفینِ حقّ تا آنها را به شکرگزاری بخورند.
4  زیرا که هر مخلوق خدا نیکو است و هیچ چیز را ردّ نباید کرد، اگر به شکرگزاری پذیرند،
5  زیرا که از کلامِ خدا و دعا تقدیس می‌شود.
6  اگر این امور را به برادران بسپاری، خادم نیکوی مسیح عیسی خواهی بود، تربیت یافته در کلام ایمان و تعلیم خوب که پیروی آن را کرده‌ای.
7  لیکن از افسانه‌های حرام عجوزها احتراز نما و در دینداری ریاضت بکش.
8  که ریاضت بدنی اندک فایده‌ای دارد، لیکن دینداری برای هر چیز مفید است، که وعدهٔٔ زندگی حال و آینده را دارد.
9  این سخن امین است و لایق قبول تامّ،
10  زیرا که برای این زحمت و بی‌احترامی می‌کشیم، زیرا امید داریم به خدای زنده، که جمیع مردمان علی‌الخصوص مؤمنین را نجات‌دهنده است.
11  این امور را حکم و تعلیم فرما.
12  هیچ‌کس جوانی تو را حقیر نشمارد، بلکه مؤمنین را در کلام و سیرت و محبّت و ایمان و عصمت، نمونه باش.
13  تا مادامی که نه آیم، خود را به قرائت و نصیحت و تعلیم بسپار.
14  زنهار از آن کرامتی که در تو است که به‌وسیلهٔ نبوّت با نهادن دستهای کشیشان به تو داده شد، بی‌اعتنایی منما.
15  در این امور تأمّل نما و در اینها راسخ باش تا ترقّی تو بر همه ظاهر شود.
16  خویشتن را و تعلیم را احتیاط کن و در این امور قائم باش، که هرگاه چنین کنی، خویشتن را و شنوندگان خویش را نیز نجات خواهی داد.