Meðganga og fæðing

  • frá Guði föður þíns, sem mun hjálpa þér, frá Almáttugum Guði, sem mun blessa þig með blessun himinsins að ofan, með blessun djúpsins, er undir hvílir, með blessun brjósta og móðurlífs. Fyrsta Mósebók 49:25
  • Og Ísraelsmenn voru frjósamir, jukust, margfölduðust og fjölgaði stórum, svo að landið varð fullt af þeim. Önnur Mósebók 1:7
  • Hann mun elska þig, blessa þig og margfalda þig, og hann mun blessa ávöxt kviðar þíns og ávöxt lands þíns, korn þitt, aldinlög þinn og olíu þína, viðkomu nautgripa þinna og burði hjarðar þinnar í landinu, sem hann sór feðrum þínum að gefa þér.Þú munt blessuð verða öllum þjóðum framar, meðal karlmanna þinna og kvenmanna skal enginn vera ófrjósamur, né heldur meðal fénaðar þíns. Fimmta Mósebók 7:13, 14
  • Hefir eigi sá er mig skóp, skapað þjón minn í móðurlífi, og hefir ekki hinn sami myndað okkur í móðurkviði? Jobsbók 31:15
  • Niðjar hans verða voldugir á jörðunni, ætt réttvísra mun blessun hljóta. Sálmarnir 112:2
  • Hann lætur óbyrjuna í húsinu búa í næði sem glaða barnamóður. Halelúja. Sálmarnir 113:9
  • Sjá, synir eru gjöf frá Drottni, ávöxtur móðurkviðarins er umbun. Sálmarnir 127:3
  • Því að þú hefir myndað nýru mín, ofið mig í móðurlífi. Sálmarnir 139:13
  • því að hann hefir gjört sterka slagbrandana fyrir hliðum þínum, blessað börn þín, sem í þér eru. Sálmarnir 147:13
  • Eins og hirðir mun hann halda hjörð sinni til haga, taka unglömbin í faðm sér og bera þau í fangi sínu, en leiða mæðurnar. Jesaja 40:11
  • Því að ég mun ausa vatni yfir hið þyrsta og veita árstraumum yfir þurrlendið. Ég mun úthella anda mínum yfir niðja þína og blessan minni yfir afsprengi þitt.Þeir skulu spretta upp, eins og gras milli vatna, eins og pílviðir á lækjarbökkum. Jesaja 44:3, 4
  • Áður en ég myndaði þig í móðurlífi, útvaldi ég þig, og áður en þú komst af móðurkviði, helgaði ég þig. Ég hefi ákvarðað þig til að vera spámann þjóðanna! Jeremía 1:5
  • Sæl er hún, sem trúði því, að rætast mundi það, sem sagt var við hana frá Drottni." Lúkasarguðspjall 1:45
  • Fyrir trú öðlaðist Abraham kraft til að eignast son, og þó var Sara óbyrja og hann kominn yfir aldur. Hann treysti þeim, sem fyrirheitið hafði gefið. Hebreabréfið 11:11
  • Hann leiddi mig út á víðlendi, frelsaði mig, af því að hann hafði þóknun á mér. Sálmarnir 18:19
  • hneig eyru þín til mín, frelsa mig í skyndi, ver mér verndarbjarg, vígi mér til hjálpar. Sálmarnir 31:2
  • Engill Drottins setur vörð kringum þá er óttast hann, og frelsar þá. Sálmarnir 34:7
  • Lát þér, Drottinn, þóknast að frelsa mig, skunda, Drottinn, mér til hjálpar. Sálmarnir 40:13
  • Ég er hrjáður og snauður, en Drottinn ber umhyggju fyrir mér. Þú ert fulltingi mitt og frelsari, tef eigi, Guð minn! Sálmarnir 40:17
  • Ákalla mig á degi neyðarinnar, og ég mun frelsa þig, og þú skalt vegsama mig." Sálmarnir 50:15
  • Frá endimörkum jarðar hrópa ég til þín, meðan hjarta mitt örmagnast. Hef mig upp á bjarg það, sem mér er of hátt. Sálmarnir 61:2
  • "Af því að hann leggur ást á mig, mun ég frelsa hann, ég bjarga honum, af því að hann þekkir nafn mitt. Sálmarnir 91:14
  • Hér er höndin upp á það: Hinn vondi sleppur ekki óhegndur! en niðjar réttlátra komast undan. Orðskviðirnir 11:21
  • Hann veitir kraft hinum þreytta og gnógan styrk hinum þróttlausa.Ungir menn þreytast og lýjast, og æskumenn hníga,en þeir, sem vona á Drottin, fá nýjan kraft, þeir fljúga upp á vængjum sem ernir. Þeir hlaupa og lýjast ekki, þeir ganga og þreytast ekki. Jesaja 40:29-31
  • Eigi munu þeir erfiða til ónýtis og eigi börn geta til skammlífis, því að þeir eru kynslóð manna, er Drottinn hefir blessað, og niðjar þeirra verða hjá þeim. Jesaja 65:23
  • Hún fæðir, áður en hún kennir sín, hún er orðin léttari að sveinbarni, áður en hún tekur jóðsóttina.Skyldi ég láta barnið komast í burðarliðinn og ekki láta það fæðast? - segir Drottinn. Eða skyldi ég, sem læt barnið fæðast, loka móðurkviðnum? - segir Guð þinn. Jesaja 66:7, 9
  • Þegar konan fæðir, er hún í nauð, því stund hennar er komin. Þegar hún hefur alið barnið, minnist hún ekki framar þrauta sinna af fögnuði yfir því, að maður er í heiminn borinn. Jóhannesarguðspjall 16:21
  • Þér hafið ekki reynt nema mannlega freistingu. Guð er trúr og lætur ekki freista yðar um megn fram, heldur mun hann, þegar hann reynir yður, einnig sjá um, að þér fáið staðist. Fyrra Korintubréf10:13
  • Og hann hefur svarað mér: "Náð mín nægir þér; því að mátturinn fullkomnast í veikleika." Því vil ég helst hrósa mér af veikleika mínum, til þess að kraftur Krists megi taka sér bústað í mér. Síðara Korintubréf 12:9
  • Þreytumst ekki að gjöra það sem gott er, því að á sínum tíma munum vér uppskera, ef vér gefumst ekki upp. Galatabréfið 6:9
  • Allt megna ég fyrir hjálp hans, sem mig styrkan gjörir. Filippíbréfið 4:13
  • En hún mun hólpin verða, sakir barnburðarins, ef hún stendur stöðug í trú, kærleika og helgun, samfara hóglæti. Fyrra Tímóteusarbréf 2:15